نگيرد تا قصاص نمايد و خواهد آمد كه آن جناب ، مطالبهء خون جدّ بزرگوار خود ، بلكه خون جميع اصفيا را كند . در دعاى ندبه است : « اين الطّالب بذحول الانبياء و ابناء اين الطّالب بدم المقتول بكربلا » سى و سوم : جعفر شيخ صدوق در كمال الدين « 1 » روايت كرده از حمزة بن الفتح كه گفت : مولودى براى ابى محمّد عليه السّلام زاده شد كه امر فرمود به كتمان او . حسن بن منذر از او پرسيد : اسم او چيست ؟ گفت : ناميده شده محمّد و كنيه گذاشته شد به جعفر . ظاهرا مراد ، كنيهء معروفه نباشد ، بلكه مقصود آن است كه تصريح به اسم آن جناب نمىكنند ، بلكه تعبير مىكنند از او به كنايه به جعفر ، از ترس عمويش جعفر كه شيعيان چون به يكديگر سخن گويند ، بگويند : ديديم جعفر را يا او امام است يا از او توقيع رسيد يا اين مال را به نزد او ببر و هكذا كه تابعان جعفر نفهمند . در غيبت شيخ نعمانى « 2 » دو خبر از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام است كه در آنجا از القاب آن جناب شمرده‌اند كه كنيه گذاشته شده به عموى خود يا از او كنايه كنند به عمويش و ظاهرا مراد از آن دو خبر نيز همين باشد . علّامهء مجلسى احتمال داده كه شايد كنيهء بعضى از عموهاى آن جناب ، ابو القاسم بوده يا كنيهء آن جناب ابو جعفر يا ابو الحسين يا ابو محمّد نيز باشد كه اينها كنيهء حضرت مجتبى عليه السّلام است و سيّد محمّد معروف ، عموى آن حضرت است و بعد از آن ، احتمالى كه داديم ذكر نموده ، آنگاه فرمود : « اوسط ، اظهر است ؛ چنان چه گذشت در خبر حمزة بن

--> ( 1 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 432 . ( 2 ) . الغيبة ، صص 178 - 179 .